... من پیام فیلی هستم از ایران. میدانم روشم به نظر خیلیها جنونآمیز است. منظورم کار کردن با اسم و هویت واقعی در چنین شرایطی ست و پرداختن به این هویت در کارهایم. اما نمیتوانم بگویم که روش من برای دیگران هم امکانپذیر است. من ریسک بالایی را قبول کردم که با هویت واقعی خودم وارد صحنه شدم. اما حالا به هیچ کس توصیه نمیکنم از روش من استفاده کند. گرچه اگر باز هم به عقب برگردیم من باز با اسم و هویت واقعی خودم کارم را شروع میکنم. راستش با همهی وحشتی که بر فضای ایران حاکم است باز هم این همه اسمهای جعلی را دوست ندارم. میدانم افراد به این شکل دارند از خودشان و زندگیشان مراقبت میکنند اما باز هم این موضوع دلخواه من نیست. اگر ما از فعال سیاسی-اجتماعی تا اقلیتهای عقیدتی و فکری و جنسی، خودمان را پشت اسمها و عکسهای جعلی پنهان کنیم دیگر چه از ما باقی میماند؟ ما نباید به زندگیهای دوگانه و مخفیانه تن بدهیم. برعکس؛ این حاکمیت شرور است که باید خود را از ما پنهان کند چرا که مجرم است و خطاکار. این جامعهی ایرانی ست که باید فوبیا و عجز خود را مخفی کند. ما چیزی برای پنهان کردن نداریم چرا که خطا کار نیستیم. چرا که عشق ورزیدن خطا نیست. من خودم را با همهی وحشتی که دارم، تمام قد نشان میدهم تا حاکمیت و جامعه نتوانند مرا انکار کنند...
ادامه در:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر